Concertprogramma

Pelléas et Mélisande, Gabriel Fauré

Pelléas et Mélisande, Gabriel Fauré Pelléas et Mélisande is een toneelstuk van de Belgische toneelschrijver Maurice Maeterlinck. Het ging op 16 mei 1893 in première in het Théâtre des Bouffes-Parisiens. Het is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het symbolisme en is een belangrijke inspiratiebron geweest voor verschillende componisten: Claude Debussy bewerkte het stuk in 1902 tot zijn enige opera, Arnold Schönberg in 1905 tot een symfonisch gedicht en Gabriel Fauré en Jean Sibelius maakten er in 1898 respectievelijk 1905 toneelmuziek bij.

Pelléas et Mélisande vertelt de tragische geschiedenis van een driehoeksrelatie tegen de achtergrond van een symbolistisch sprookje. Golaud, kleinzoon van koning Arkel, verdwaalt tijdens de jacht in het bos en treft daar het schuchtere meisje Mélisande aan. Haar kwetsbaarheid oefent een grote aantrekkingskracht uit op de prins. Nadat Golaud het meisje naar het kasteel van zijn grootvader heeft gebracht, treft Mélisande Golauds halfbroer Pelléas aan. Tussen Pelléas en Mélisande bloeit spoedig een fatale genegenheid, een dodelijke zielsverwantschap op. Golaud krijgt lucht van hun heimelijke ontmoetingen en doodt zijn broer...Mélisande sterft in het kraambed.

Pavane, Gabriel Fauré

De Pavane opus 50 in f mineur is een van de belangrijkste werken van Fauré. Hij schreef het in 1887. Het werk vertoont kenmerken van een requiem en is zeer representatief voor de tijd waarin het geschreven is. Het eerste gedeelte werd voor een kleine orkestbezetting geschreven: strijkers, twee hobo's, twee fluiten, twee klarinetten, twee fagotten en twee hoorns.

De pavane zou destijds in een reeks concerten ten gehore worden gebracht. Deze concerten werden geleid door Jules Danbé en ze waren opgedragen aan gravin Elisabeth Greffuhle. Op verzoek van de gravin werd er een koor aan het werk toegevoegd. De uitvoering van de pavane met koor vond plaats op 25 november 1888, onder leiding van Charles Lamoureux. Later zou het gehele werk de basis gaan vormen voor een Russisch ballet.

Gabriel Fauré

Gabriel Fauré Gabriel Fauré werd geboren op 12 mei 1845 in Pamiers, in zuid-Frankrijk. Hij was het zesde en laatste kind van Toussaint en Marie Fauré. Zijn jeugd was harmonisch en zijn muzikale talenten werden al vroeg duidelijk door de manier waarop hij het harmonium in de kerk en op piano's improviseerde.

Een belangrijk deel van Fauré's muzikale ontwikkeling was te danken aan zijn omgang met invloedrijke vrienden, beroemdheden die hij ontmoette in de salons in Parijs. Zijn vrienden hielpen hem zijn muziek te publiceren, moedigden hem aan en hielpen hem aan teksten die hij kon gebruiken.

In 1877 werd hij, dank zij de invloed van Saint Saëns en Gounod, koordirigent van de Madeleine in Parijs.

Zijn gezondheid liet te wensen over. In latere jaren ging zijn gehoor achteruit, wat niet alleen een probleem was bij het componeren, maar ook bij zijn werk aan het conservatorium, waar het uiteindelijk gaat om het beoordeling van de uitgevoerde muziek. Zijn laatste composities heeft hij zelf niet meer kunnen horen.

In 1920, op 75-jarige leeftijd, trok hij zich terug van het conservatorium. Hij overleed in 1924 en ontving een staatsbegrafenis in de Madeleine, waarbij zijn Requiem klonk.

Celloconcert nr.1, Camille Saint-Saëns

Het eerste celloconcert van Saint-Saëns, geschreven in 1872 werd opgedragen aan de cellist Auguste Tolbeque (1830-1919) een vooraanstaand lid van een bekende muzikale familie.

Het concert wijkt in de structuur af van de traditionele concertvorm. Het werk bestaat uit drie delen die zo zijn gemaakt dat ze de indruk geven één groot geheel te zijn.

Toch zijn er een aantal herkenbare thema's in dit werk, die door de verschillende delen steeds weer terugkeren.

Het Tegels Symphonie Orkest zal dit werk gaan uitvoeren met solist Luis Andrade.

Luis Andrade

Luis Andrade Luis Andrade werd geboren op het eiland Madeira op 4 maart 1979. Toen hij 4 jaar was begon hij al met het bespelen van de viool. Dit leerde hij van zijn moeder. Toen hij 7 jaar was kreeg hij celloles bij Agostinho Henriques op het conservatorium van Madeira.

In 1995 ging hij in Kiev studeren bij V.S. Tchervov, waar hij in 2001 Cum Laude afstudeerde.

Luis studeerde van 2002 tot 2004 bij Alexander Petrasch op het conservatorium van Maastricht. Ook hier studeerde hij Cum Laude af. Verder kreeg hij de kans om te studeren bij Alan Weiss, Dirk Verelst, Robert Szreder, Avi Schoenfeld, Radu Aldulesco, Michel Strauss, Mixail Milman, the Fine Art Quartet en anderen. In 2003 behaalde Luis Andrade zijn diploma orkestdirectie aan de Academy of Music P.I. Tchaikovsky.

Luis heeft veel nationale en internationale competities gewonnen, waaronder de eerste prijs bij de "Jeunesse Musicien" (in 1990, 1992 en 1996).Ook is hij lid van enkele kamerorkesten. Voorbeelden hiervan zijn het 'Colegium Musicum Kiev' en de 'Madeira Camerata'. Ook was hij 4 jaar lang aanvoerend cellist bij het kamerorkest van 'the National Academy of Music P.I. Tchaikovsky' in Kiev.

Tegenwoordig woont Luis in Nederland met zijn vrouw pianiste Seong-Hwa Kim.

Camille Saint-Saëns

Camille Saint-Saëns Saint-Saëns werd geboren op 9 oktober 1835. In 1848 ging Saint-Saëns naar het conservatorium in Parijs alwaar hij orgel studeerde. Na het winnen van twee prijzen begon hij in 1851 met het volgen van compositielessen aan het conservatorium. Op zijn 18e schreef hij zijn eerste symfonie.

De periode van 1861 tot 1865 was de enige waarin Saint-Saëns een vaste aanstelling had als compositiedocent. Dat was aan de 'Ecole Niedermeyer' waar hij onder andere Fauré als leerling had. Hoewel eigentijdse muziek niet op het programma stond om gedoceerd te worden deed Saint-Saëns dit wel.

Saint-Saëns heeft zijn kunnen in veel muziekgenres laten zien. De symfonische muziek is daarvan het belangrijkst en wordt dan ook nu nog het meeste uitgevoerd.

Symfonie nr. 1, Charles Gounod

Charles Gounod Charles François Gounod (18 juni 1818 - 18 oktober 1893) was een in Parijs geboren Franse componist. Zijn vader François-Louis Gounod (1758-1823) was een kunstschilder en zijn moeder Victoire Lemachois (1780-1858) een bekwaam pianiste, die hem op vroege leeftijd al muziek leerde. Hij studeerde aan het Conservatoire national supérieur de musique van Parijs en won de Prix de Rome in 1839, waarop hij de verplichte 3 jaar in Rome verbleef, waar hij oude Italiaanse kerkmuziek studeerde. In Parijs was hij een aantal jaren organist in de kerk van de Missions étrangères. Van 1870 - 1875 woonde hij in Londen, waar hij het koor oprichtte dat later de Royal Choral Society werd.

Hij schreef zowel opera's als oratoriums, 9 missen, 3 requiems en andere kerkmuziek, 3 symfonieën etc. Van zijn symfonieen zal het Tegels Symphonie Orkest de eerste uitvoeren. Deze symfonie bestaat uit 4 delen: Allegro Molto, Allegro Moderato, Scherzo (trio) en de Finale (adagio en Allegro Vivace).